پاسخ( تولید ناخالص داخلی درایران)

تولیدناخالص داخلی:

تولید ناخالص داخلی ایران از 917035 میلیارد ریال (حدود 114 میلیارددلار) در سال 2003-2002 به 1691814 میلیارد ریال (187 میلیارد دلار) در سال 2006-2005 افزایش پیدا کرده است. بدین ترتیب تولید ناخالص داخلی این کشور در دوره مزبور حدود 4/4 درصد رشد کرد که سهم نفت در این افزایش 6/0 درصد بود. طی دوره مزبور سهم تولیدات غیرنفتی در افزایش تولید ناخالص داخلی ایران حدود شش درصد بود در حالی که سهم بخش صنعت در این افزایش از 7/9 درصد فراتر رفت. سهم بخش کشاورزی و خدمات نیز حدود 50 درصد بود اما تنها در سال 2006-2005 سهم بخش خدمات در تولید ناخالص داخلی ایران به رقم چشمگیر 5/51 درصد رسید. براساس برآورد صندوق بین المللی پول، تولید ناخالص داخلی ایران در سال های 2008 و 2009 همچنان با آهنگ متوسط پنج درصد در سال رشد خواهد کرد.سیاست مالی ایران در سال 2006-2005 سیاستی به غایت انبساطی بود و هزینه های دولتی بر حسب درصدی از تولید ناخالص داخلی به 5/35 درصد بالغ شد در حالی که عواید دولت در این سال از 6/27 درصد تولید ناخالص داخلی فراتر نرفت. هزینه های دولت در این سال حدود 597759 میلیارد ریال بود که نسبت به سال قبل 3/57 درصد افزایش نشان داد ضمن اینکه درآمدهای دولت نیز با افزایش 7/85 درصدی نسبت به سال قبل به 467250 میلیارد ریال رسید. 4/59 درصد از این افزایش را درآمدهای مالیاتی تشکیل می داد. کسری بودجه دولت در سال 2006-2005 به 1/15 درصد تولید ناخالص داخلی رسید. دولت برای سال آینده مالی، افزایش درآمدهای خود را 7/47 درصد پیش بینی کرده است.تحولات بازار جهانی نفت، تغییر مقررات و قوانین حاکم بر تجارت جهانی و افزایش واردات به شدت بر موازنه تجاری ایران تاثیر گذاشته است. درآمدهای ارزی حاصل از فروش نفت و اقلام غیرنفتی ایران در سال 2006-2005 حدود9/36 درصد افزایش یافت و به 60012 میلیون دلار رسید. افزایش صادرات ایران در وهله اول مدیون افزایش صادرات نفت و گاز است که بالغ بر 4/81 درصد از کل صادرات این کشور را شامل می شود. در سال 2006، صادرات ایران به 5/3 و واردات آن به 4/2 درصد تولید ناخالص داخلی بالغ شد. بازگشایی اقتصاد ایران روی بازار جهانی، تاثیری مثبت بر اقتصاد کشور داشته و به مازاد تجاری آن منجر شده است. این مازاد برای سال2006-2005 بالغ بر 19043میلیون دلار بود که نسبت به سال قبل از افزایشی چشمگیر به میزان 9/236 درصد برخوردار شد. حساب جاری ایران نیز با افزایشی هنگفت روبه رو شد و به 14037 میلیون دلار در سال 2006-2005 رسید که بخش عمده این افزایش مدیون مازاد تجاری این کشور است.در سال 2005-2004 دولت ایران تلاش کرد سیاست پولی انقباضی را با هدف کنترل حجم پول در گردش اعمال کند اما پایه پولی کشور در سال مالی 2006-2005 با 9/45 درصد رشد نسبت به سال قبل به 220541 میلیون دلار رسید و عرضه پول نیز نسبت به سال قبل 8/25 درصد افزایش یافت. در عین حال عرضه شبه پول نیز در این سال 3/39 درصد افزایش نشان داد. نرخ وام دهی توسط بانک های خصوصی و موسسات مالی غیربانکی در سال 2006-2005 نسبت به سال قبل از آن 17 درصد کاهش یافت ضمن اینکه بانک های دولتی نیز از اعتبارات واگذاری خود کاستند.فشارهای تورمی در این سال در سطح 1/12 درصد باقی ماند. تقریباً در تمامی بخش های تولیدی، شاخص بهای فرآورده ها کاهش پیدا کرد به جز بخش معدن که این شاخص 2/101 درصد افزایش نشان داد.
بخش صنعت در سال 2006 رشد 2/7 درصدی را تجربه کرد که بیشتر از رشد تولید ناخالص داخلی بود. این نرخ، بالاترین نرخ در میان بخش های مختلف اقتصاد ایران (به جز بخش خدمات) بود ضمن اینکه بخش صنعت به میزان 1/19 درصد در تولید ناخالص داخلی ایران سهم داشت.
بخش خدمات با 5/51 درصد بیشترین سهم را از تولید ناخالص داخلی ایران به خود اختصاص داد و این بخش در سال 2006 با رشد 6/5 درصدی با آهنگی اندکی سریع تر از نرخ رشد اقتصاد کشور (4/5 درصد) رشد پیدا کرد.
تولید ناخالص داخلی در سال 1384 به قیمت ثابت سال 1376 برابر با 419705 میلیارد ریال و به نسبت قیمتهای جاری در سال 1384 برابر با 1691814 میلیارد ریال بوده است. میانگین رشد تولید ناخالص داخلی به قیمتهای ثابت سال 1376 نیز از سال 1379 تا 1383 حدود 5/5 درصد بوده است.

مجموع تجارت خارجی:
مجموع تجارت خارجی ایران نیز در سال 1384 در حدود 123 میلیارد دلار بوده که نسبت به سال قبل از آن حدود 21 درصد رشد داشته است. صادرات کالاهای غیر نقتی در سال 1384 با 4/48 درصد رشد نسبت به سال قبل از آن به میزان 11میلیارد و 189 میلیون دلار بوده است. طبق آمار سازمان جهانی تجارت (WTO) میزان صادرات و واردات کل جمهوری اسلامی ایران در سال 2005 به ترتیب 4/58 و 6/41 میلیارد دلار برآورد گردیده است. بر طبق آمار مزبور برای اولین بار سهم جمهوری اسلامی ایران در تجارت جهانی و خاصه در زمینه صادرات (8/. درصد) از نیم درصد فراتر رفته است.( بدون محاسبه مبادلات داخلی اتحادیه اروپا)








درآمد سرانه و سهم هر کدام از بخشها در تولید ناخالص داخلی:

درآمد سرانه کشور در سال 1384 به قیمت ثابت سال 1376 به میزان 5518 هزار ریال بوده است. بر اساس آمارهای موجود در سالهای 1383 و 1384 نیز سهم بخش غیر نفتی از تولید ناخالص داخلی به قیمتهای جاری به ترتیب در حدود 75 و 1/72 درصد بوده است. در بین بخشهای غیر نفتی، بخش خدمات بیشترین سهم را از تولید ناخالص داخلی به خود اختصاص داده به طوریکه در سال 1383 و 1384 سهم این بخش از تولید ناخالص داخلی به قیمتهای جاری به ترتیب 2/48 و 3/47 درصد بوده است.درآمدهای حاصل از صادرات نفت و گاز در سالهای 1383 و 1384 به ترتیب 83 و 4/81 درصد از کل درآمدهای حاصل از صادرات کالایی را تشکیل داده است.
سهم هزينه‌هاي تحقيق و توسعه از GDP نسبت هزينه‌هاي تحقيق و توسعه به توليد ناخالص داخلي يكي از شاخص‌هاي كليدي سنجش توسعه‌يافتگي علم و فناوري محسوب مي‌شود. براساس آخرين آمار موجود در سال 2005 ميلادي، عدد اين شاخص 0/67 درصد بوده است. كشور ايران بعد از رژيم اشغالگر قدس در اين شاخص در منطقه رتبه اول را دارد. (تركيه، 0/66 درصد) متوسط نرخ رشد اكثر كشورهاي در حال توسعه در اين شاخص (طي سال‌هاي 2001ـ1993) حدود 7 درصد در سال بوده و اختصاص حدود 0/3 از توليد ناخالص داخلي به هزينه‌هاي تحقيق و توسعه از اهداف اصلي بسياري از كشورهاي در حال توسعه نيز محسوب مي‌شود. هدف‌گذاري: دستيابي به سهم 2/6 درصدي هزينه‌هاي تحقيق و توسعه از GDP، در سال 1404 دستيابي به رتبه اول منطقه در اين شاخص در سال 1404، متوسط نرخ رشد سالانه 8/72 درصدي در هزينه‌هاي تحقيق و توسعه را در سطح ملي مي‌طلبد.